Buurman Poetin

Buurman Poetin

Buurman Poetin kuiert heen en weer
tussen zijn Kremlin en zijn datsja,
continue kijkend naar ons huis.
 
Op dat smalle stukje grond van
steen en plastic broedt hij ideeën uit
om zich aan ons oog te onttrekken.
 
Mogelijk de schutting verhogen,
zoals rond zijn datsja, dat half
verborgen is voor de buren.
 
We zouden kunnen onderhandelen;
wij accepteren die hoge,
wettelijk verboden schutting.
 
Maar dan moeten wel die palen met gaas,
tussen onze en zijn schutting, om zijn
boundary te duiden, verwijderd worden.
 
Het is een soort niemandsland, een breedte
van een grote voet, met brandnetel,
akkerwinde en braamstruik als valstrikken.
 
En dan te bedenken dat vooraan, 
tussen zijn vesting en ons huis
een klein huisje geklemd zit
 
bewoond door vier gevluchte Oekraïners,

vrouw, man en twee kinderen.