Coolbeggan Wood
Een gure oostenwind,
er dreigt ook nog een regenbui.
Ik doe Midas aan een lange lijn en laat
hem uit de auto. Met een flinke
sprong gaat hij over de slagboom,
ik er gewoon omheen.
Meteen vindt hij de geur
van een andere hond, die hij bestudeert
en beplast. Een smal pad tussen struiken
is bestempeld met prenten van herten.
Hij ruikt ze en wil ze volgen,
maar de lijn houdt hem tegen.
Plots staat hij doodstil
met oren omhoog, een silhouet
van mens en hond in de verte.
Het zijn twee sicaherten, de een en face
de ander par derrière ; zij schrikken
Een hard schot vlakbij vermoedt
stropers, want er was geen waarschuwing
voor jacht aan de slagboom. Midas in paniek,
oren plat, dwingt mij terug naar de auto.
Voor ons uit bij de slagboom kruisen
zes herten het pad, weg van het gevaar.
januari 2026